Sorocaba

Sorocaba is een Braziliaanse gemeente in het zuidoosten van de deelstaat São Paulo op 96 km ten westen van de stad São Paulo.

In 2007 waren er 590.846 inwoners. De stad kreeg op het einde van de 19e eeuw de bijnaam Manchester Paulista na de opening van een der belangrijkste spoorwegen van São Paulo, de "Estrada de Ferro Sorocabana" en de vestiging van Engelse textielfabrieken. Thans is het nog een belangrijk centrum voor machinebouw.

Dom Francisco de Sousa, gouverneur-generaal van Brazilië (1591 tot 1602), geloofde dat er in de streek goud aanwezig was en bouwde de "Pelourinho" - de Portugese vertaling van schandpaal - symbool van de macht van de koning - in het dorp Nova Vila de Nossa Senhora da Ponte de Mont Serrat. Vermits er geen goud gevonden werd, keerde de gouverneur terug naar het hof van de koning. De naam van het dorp werd 12 jaar later gewijzigd in Itavuvu.

Baltazar Fernandes, lid van de bandeirantes, stichtte Sorocaba in 1654. De kapel van Nossa Senhora da Ponte werd er door hem gebouwd, evenals enkele jaren later het klooster van São Bento de Parnaíba. Het was dezelfde Fernandes die benedictijnen naar de streek haalde om de armen en zieken te helpen en de inboorlingen te bekeren.In 1661 werd Sorocaba een dorp onder de naam Vila de Nossa Senhora da Ponte de Sorocaba. Het vervoer van goederen met muilezels op de Noord-Zuidroute passeerde langs Sorocaba, dat strategisch in het midden van de route tussen Rio Grande do Sul, Minas Gerais en Rio de Janeiro lag. Spoedig had Sorocaba zijn eigen "Feira de Muares" (muilezel- en paardenmarkt), die tevens bezocht werd door troepen uit alle staten om er hun paarden te laten rusten, en ertsen en Afrikaanse slaven te kopen en te verkopen. Tijdens de Amerikaanse burgeroorlog zochten de Engelse textielfabrikanten naar andere plaatsen om katoen te verbouwen en kwamen terecht in Sorocaba, dat qua klimaat daarvoor zeer geschikt was.

Klimaattabel

Er kon helaas geen informatie voor deze stad gevonden worden.